żuk

WESOŁE ŻUCZKI

CHARAKTERYSTYKA GRUPY

CHARAKTERYSTYKA GRUPY


Wesołe Żuczki to najmłodsza grupa w przedszkolu. Uczęszczają do niej dzieci urodzone w latach 2016 i 2017. Wychowawcą grupy jest mgr Aleksandra Ślązok. Drugim nauczycielem pracującym z dziećmi jest logopeda mgr Magdalena Minor. Grupa liczy 25 dzieci, w tym 14 dziewczynek i 11 chłopców.

Głównymi zadaniami w grupie maluszków jest adaptacja do nowych warunków jakie stwarza im Przedszkole oraz kształtowanie i doskonalenie czynności samoobsługowych takich jak: samodzielne spożywanie posiłków, korzystanie z toalety, ubieranie się i rozbieranie. Wszystkie te czynności odbywają się w miłej i przyjaznej atmosferze, by maluszek w jak najmniejszy sposób odczuł brak rodzica lub opiekuna.

Zajęcia  odbywają się zgodnie z Podstawą Programową Wychowania Przedszkolnego, wykorzystując przy tym różnorodne programy. W grupie Wesołe Żuczki bazujemy na programie edukacji przedszkolnej ,,Nasze przedszkole” autorstwa M. Kwaśniewskiej i W. Żaby – Żabińskiej. W edukacji matematycznej wykorzystujemy program prof. E. Gruszczyk – Kolczyńskiej oraz E. Zielińskiej ,,Dziecięca matematyka – program dla przedszkoli, klas zerowych i placówek integracyjnych”.

W grupie uczymy się w formie zabawy, bazując na środkach dydaktycznych, które uwzględniają indywidualne tempo rozwoju, możliwości  oraz zainteresowania każdego z podopiecznych.

Wesołe Żuczki uczęszczają na następujące zajęcia dodatkowe:

  • j. angielski;
  • rytmika;
  • zajęcia ogólnorozwojowe.

ZAJĘCIA W GRUPIE ”WESOŁE ŻUCZKI”

Poniedziałek: Powroty ptaków.

TEMAT TYGODNIA: Wiosenne powroty.

TEMAT DNIA: Powroty ptaków.

DATA: 30.03.2020

PROPOZYCJE ZABAW Z DZIEĆMI:

1. Poranna gimnastyka malucha. Zapraszam do wzięcia udziału w gimnastyce, postępujemy zgodnie ze słowami w tle. Link znajduje się poniżej.

2. Uważne Uszko. Doskonalenie umiejętności aktywnego i uważnego słuchania poprzez słuchanie opowiadania. Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania opowiadania.

Olek pojechał na kilka dni do babci i dziadka. Pogoda była piękna, a w powietrzu czuło się zapach nadchodzącej wiosny. Nadchodził czas powrotu ptaków, które odleciały do ciepłych krajów. – Widzisz, co jest na dachu stodoły u sąsiada? – zapytał dziadek. – Jakieś gałęzie. Dlaczego są tak wysoko? – zapytał chłopiec. – To jest gniazdo bociana. – Dziadku, tam nikogo nie ma. – Jego mieszkańcy na pewno są teraz na łące i szukają pożywienia. – Szkoda, że nie mamy wysokiej drabiny. Ja bym tam wszedł – powiedział chłopiec. – Mogłyby się nas wystraszyć i opuścić gniazdo. Nie wolno przeszkadzać ptakom. – Nie widać ani jednego bociana. Może zostały w Afryce? – Z pewnością wróciły. Wkrótce z jajek wyklują się małe bocianiątka. A może nawet już się wykluły. – I one też kiedyś odlecą? – Tak, kiedy trochę podrosną i nabiorą sił. – Ja bym tak nie umiał, chociaż już urosłem – stwierdził Olek. – Ja też nie – odparł ze śmiechem dziadek. – Brakuje nam skrzydeł. – I dziobów – dodał chłopiec. Po drodze dziadek opowiadał Olkowi o ptakach, które odlatują przed nastaniem zimy, i wymienił czajki, jerzyki, słowiki, szpaki, skowronki, żurawie, jaskółki i bociany. – Jerzyki? – zdziwił się chłopiec. – Przecież jeże nie latają! – Jerzyki to gatunek ptaków. Tylko nazwa jest podobna, choć inaczej się ją zapisuje. Nagle nad ich głowami przeleciał bocian, a potem drugi. Wylądowały prosto w gnieździe. – Miałeś rację, dziadku! – zachwycił się Olek. – Już są! Skąd wiedziałeś? 134 – Wczoraj słyszałem ich klekotanie: kle, kle, kle. – Kle, kle, kle! – powtórzył Olek. Po powrocie do domu babcia poczęstowała ich pyszną szarlotką, a kiedy usłyszała historię o bocianach, od razu znalazła kolorową książkę i przeczytała Olkowi wierszyk:

Kle, kle Klekotaniem zbudził bociek

 całe gniazdo swoich pociech.

Kle, kle dzwoni w ptasich główkach

niczym głośna ciężarówka!

– Znowu tatko tak klekoce,

że zarywa boćkom noce?

Czemu tatuś nasz kochany

taki dziś rozklekotany?

Bocian skrzydłem dziób zasłania,

 sen miał nie do wytrzymania!

– Ach, obudźcie mnie już, błagam,

 bo was chciała połknąć żaba!

Następnie możemy porozmawiać na temat wysłuchanego tekstu zadając pomocnicze pytania:

  • Dokąd pojechał Olek?
  • Gdzie miał swoje gniazdo Bocian?
  • W jaki sposób przychodzą na świat bociany?
  • Po czym dziadek poznał, że przyleciały Bociany?
  • Jakie ptaki odlatują na zimę do ciepłych krajów i wiosną wracają do Polski?

3. Poznanie wyglądu ptaków wracających wiosną do Polski (ilustracje znajdują się poniżej).

Prezentując dzieciom ptaki, bardzo proszę abyście Państwo przy oglądaniu zwrócili uwagę na:

  • głowę;
  • dziób;
  • skrzydła;
  • nogi.

4. Gdzie siedzi ptak? – zabawa dydaktyczna. Doskonalenie umiejętności orientowania się w przestrzeni.

Do zabawy będziemy potrzebować:

  • zabawkę/ pluszaka – ptaszka lub innego dostępnego pluszaka;
  • krzesło.

Kładziemy ptaszka na krześle i pytamy: Gdzie jest ptaszek?

Następnie prosimy dziecko, aby to ono gdzieś posadziło ptaszka. Rodzic odpowiada na pytanie: Gdzie usiadł ptaszek. Zabawa powtarza się, aż ptaszek usiądzie lub jest  (na krześle, obok krzesła, pod krzesłem, nad krzesłem). Ważne, aby to dziecko udzieliło tych odpowiedzi.

4. Skąd dobiega dźwięk? – zabawa słuchowa.

Zabawa polega na wydawaniu dźwięków/wypowiadaniu słów z różnego miejsca w jednym pomieszczeniu. W naszym przypadku możemy posłużyć się nazwami poznanych dziś ptaków (bocian, jaskółka, szpak, żuraw, skowronek). Dziecko/rodzic ma zamknięte oczy, partner zabawy udaje się po cichutku w wybrane miejsce i wypowiada nazwę ptaka. Zadaniem dziecka jest wskazanie miejsca, z którego dobiega głos. Po wskazaniu miejsca wymieniamy się rolami.

5. Ptaszek – praca plastyczna.

Potrzebować będziemy:

  • kartkę papieru;
  • pędzel;
  • farbki.

Sposób wykonania:

Na kartce papieru malujemy gałązki.

Dokładnie obmywamy pędzelek.

Malujemy swoją rączkę farbą lub kilkoma kolorami farby.

Odbijamy rączkę na gałązce.

Domalowujemy dzióbek oraz oczka.

Tradycyjnie zachęcam do fotorelacji z Waszych zabaw!

Dobrego dnia!

Wasza Pani Ola.

ROZKŁAD MATERIAŁU NA MIESIĄC KWIECIEŃ

1. Wiosenne powroty

2. Wielkanoc.

3. Wiosna na wsi.

4. Dbamy o przyrodę.

5. Moja ojczyzna.

Piosenka ,,Święta Wielkanocne”
1. Skacze drogą zając, skacze pomalutku.
Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.
Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.
Każdemu zostawia prezent po kryjomu.

Ref. : Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,
Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.

2. Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.
Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.
Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą
i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.

Ref. Święta Wielkanocne…

Wiersz ,,Katechizm polskiego dziecka” Władysław Bełza

– Kto ty jesteś?
– Polak mały.


– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.

– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.

– W jakim kraju?
 W polskiej ziemi.

– Czym ta ziemia?
– Mą ojczyzną.

– Czym zdobyta?
– Krwią i blizną.

– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.

– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.

– Czym ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię

– Coś jej winien?
– Oddać życie.”

JĘZYK ANGIELSKI W GRUPIE ”WESOŁE ŻUCZKI”

Nie znaleziono żadnych wyników

Nie znaleziono szukanej strony. Proszę spróbować innej definicji wyszukiwania lub zlokalizować wpis przy użyciu nawigacji powyżej.

w

ZAJĘCIA LOGOPEDYCZNE W GRUPIE ”WESOŁE ŻUCZKI”

Nie znaleziono żadnych wyników

Nie znaleziono szukanej strony. Proszę spróbować innej definicji wyszukiwania lub zlokalizować wpis przy użyciu nawigacji powyżej.

Skip to content